پیش از این مطلب در سایت آرچی پلاس در خصوص کاشی رهفت رنگ مطلبی نوشته شده است ، اما در این مطلب قصد داریم تا شما را با مراحل ساخته شدن یک کاشی سنتی که مهم ترین اصل در معماری ایرانی محسوب می شود آشنا کنیم.

 مراحلی بسیار سخت و پر رنج ، اما با محصولی بسیار زیبا که می تواند چشم هر بیننده ای را به خود جلب کند و زیباترین اجزا در ساخت یک بنا محسوب می شوند.

 یکی از شایع ترین اماکنی که از کاشی سنتی استفاده می شود در مساجد است.

کاشی سنتی که از هفت رنگ اصلی در آن استفاده می شود دارای ابعاد 15 در 15 ، 20 در 20 ، 25 در 20  است و در بین کاشی پزان سنتی به پلاک معروف است.

 بر روی این قطعات طرح هایی وجود دارد که همچون پازل از یکدیگر جدا و به یکدیگر متصل می شوند.

 در ابتدای سفارش ، ابعاد کلی داده می شود که کاشی پز ، کاشی سنتی را بر اساس همان ابعاد تنظیم می کند.

 بر روی این کاشی ها خط یا آیه قرآنی باید نوشته شوند ؛ علاوه بر آن می توان از نقش گل و گیاه هم استفاده نمود. ظریف ترین بخش کاشی سنتی ، همین قسمت طراحی می باشد.

پس از مرحله طراحی خطوط مختلف ، نیاز است تا با همان رنگ های خاص ، رنگ آمیزی شود.

 در کاشی سنتی هفت رنگ ، اما در کاشی های امروزی ، رنگ ها ترکیبی و زیباتری دیده می شود. سپس باید عیب های گوناگونی که استادکار در کتیبه خود می بیند ، برطرف نماید.

 ممکن است در جایی خطوط بی نظم باشند یا رنگ ها به اشتباه بیرون از خطوط باشد.

برای آنکه خشت ها به صورت منظم در کنار هم چیده شود و اشکالی در نصب آنها رخ ندهد ، باید بر روی پشت آنها شماره ها به ترتیب نوشته شوند تا نصاب در حین نصب بتواند طرح زیبایی را بر روی دیوار به تصویر بکشاند.

 برای آنکه رنگ ها بر روی کاشی سنتی زیباتر و درخشان تر باشند و از روی کاشی محو نشوند ، نیاز است تا کاشی ها در درون تنوری به صورت خام قرار گیرند و در نهایت پخته شوند. 

ظاهر یک اشی سنتی پخته شده با کاشی سنتی خام ، قابل مقایسه نمی باشد. تنور باید در حدود 5 ساعت قبل روشن شده باشد و در زمان قرار دادن هم داغ باشد.

 دما باید رد حدود 800 درجه باشد.کاشی سنتی ، شامل کاشی هفت رنگ ، نره ، کاشی زیر رنگی ، کاشی معرق و . . .   از انواع کاشی می باشد.

منبع :www.archiplus.ir