hc8meifmdc|2011A6132836|Ranjbaran|tblEssay|Text_Essay|0xfcfffa260c0000006d10000001000200
نقش بیمه های انرژی در صنایع هیدروکربوری ( نفت ، گاز و پتروشیمی)
نویسنده : جواد سهامیان مقدم- رئیس هیات مدیره و مدیرعامل شرکت سهامی بیمه ایران
فهرست مطالب
بخش اول : اهمیت بیمه و کاربرد مدیریت ریسک در صنایع هیدرو کربوری(نفت،گاز،پتروشیمی)
• پیچیدگی طبیعت تکنیکی ریسکهای فیزیکی در صنایع O.G.P ( نفت ،• گاز و پتروشیمی )
• تجمع مبالغ زیاد سرمایه های در معرض خطر در یک محل .
• برخورداری از پتانسیل بالای حادثه پذیری به لحاظ ماهیت ریسک .
• نابسامانیهای اقتصادی بدلیل وقوع حوادث در صنایع هیدروکربوری .
بخش دوم : توسعه بیمه های انرژی
1 استفاده از پوششهای بیمه ای بازار اتکایی و تصویر بازار بیمه انرژی در دهه اخیر
2 نقش تجارت الکترونیکی ( E.B ) برای بهینه سازی مدیریت خطرها
3 بیمه های مورد نیاز در برنامه ریزی مالی پروژه های صنایع نفت ، گاز و پتروشیمی.
مقدمه
بدلیل اهمیت حیاتی و گستردگی عظیم و توسعه روز افزون بخشهای مختلف انرژی یعنی نفت ، گاز و پتروشیمی بی گمان بواسطه استمرار نقش کلیدی و حساس بخشهای یاد شده در آینده اقتصاد کشورمان و ارتباط تنگاتنگ آنها با مسئله بیمه ، برگزاری سمینارهای از این قبیل خالی از فایده نخواهد بود.
صنعت بیمه در ایران با تکیه بر تجارب طولانی و ارزنده خود می تواند یک سپر ایمنی مطمئن و بی دغدغه برای بخش انرژی کشور ایجاد نماید . همانگونه که مستحضر هستید توسعه بخش انرژی ، سرمایه های هنگفتی را می طلبد و امروزه دولت به منظور گسترش کمی و کیفی بخش انرژی ، سرمایه گذاران داخلی و خارجی را تشویق می کند و بدون شک واقفید که یکی از عوامل اساسی در تصمیم گیری سرمایه گذاران برای ورود به این حوزه وسیع و پرخطر ، تامین پوشش بیمه و بعبارت دیگرتضمین امنیت سرمایه های آنان می باشد . این نکته ای است که خوشبختانه مسئولین محترم وزارت نفت به آن عنایت داشته و زمینه حضور جدی بیمه را جهت حفظ سرمایه های حیاتی کشور فراهم آورده اند.
همانگونه که مستحضر میباشیدصنایع نفت ، گاز و پتروشیمی دارای پتانسیل خطر پذیری بالایی می باشند و بیمه یکی از ابزارهای ضروری مدیریت ریسک این صنایع حیاتی است. با افزایش مقیاس و توسعه تسهیلات فنی صنعت ( شامل دکل های حفاری ،سکوهای اکتشاف و تولید ، پالایشگاه های نفت و گاز ، خطوط لوله ، مجتمع های پتروشیمی و غیره) و همچنین شدت مقررات محیطی و مسئولیت قانونی چه در سطح ملی و چه در سطح بین المللی ، مدیریت ریسک همواره در حال کشمکش (challenge) می باشد.
حوادث بوجود آمده در بازارهای مختلف بیمه ای نشان می دهد که صنعت بیمه به تعدیل دوباره ابزارها و متدهای ارزیابی حوادث ( رویدادها ) نیاز دارد مضافاً اینکه مفاهیم جدید در مدیریت قرارداد در صنعت نفت ، گاز و پتروشیمی نیز به رویکردهای نو آورانه برای مدیریت ریسک نیازمند می باشد .
به علت ماهیت تجارتی و رقابت های آزمندانه ای که در داخل این صنعت وجود دارد در هر مقطعی از زمان توسط سه عامل ذیل تحریک میگردد:
1) قدرت ودانش پایه ای مشتریان
2) فعالیتهای واسطه های بیمه ای (دلالان)
3) حرص و طمع بیمه گران
صنعت نفت ، گاز و پتروشیمیOGP) یا Oil، Gas، Petrochemical ) در بیشتر بخش ها با پردازش هیدرو کربن ها سر و کار دارندو تمام آنها قابل اشتعال هستند و طبق شرایط بخصوصی قابلیت انفجاری نیز دارند.
ترکیبات سمی نظیرسولفید هیدروژن و بنزن اغلب در این صنعت وجود دارند . معمولاً صنایع نفت ، گاز و پتروشیمی به مناطق ذیل سازماندهی (طبقه بندی ) میگردند:
1 اکتشاف
2 تولید
3 حمل و نقل
4 ذخیره سازی نفت خام
5 پردازش و پالایش
6 ذخیره سازی فرآورده ها
7 توزیع
• اکتشاف ( Exploration ) :
اکتشاف می تواند هم برای مناطق ساحلی و هم برای مناطق فراساحلی باشد اما به طور روشن هزینه های انجام کار مربوط به فراساحل چندین برابر بزرگتر از هزینه های مربوط به ساحل می باشد به خصوص زمانی که عمق آب از 200 فوت تجاوز نماید و استراکچرهای شناور در آب مورد نیاز باشند .
1 تولید ( Production ) :
تولید نفت خام به طور طبیعی نزدیک به تاسیسات سرچاهی (well head ) انجام میگردد و معمولاً جداسازی گاز از نفت خام را در بر می گیرد . نفت یا جهت پالایش به آن طرف دریاها صادر میگردد یا اینکه در کشور پالایش می گردد . گاز خروجی ( off –gas ) می تواند به عنوان سوخت مورد استفاده قرار گیرد یا به عنوان ترکیبی از هیدروکربن های سبک بازیافت گردد و سپس به اجزای ( ترکیبات ) LPG جداسازی گردد .
2 حمل و نقل ( Transportation ) :
بیشترین بخش صنعت مربوط به حمل و نقل از مناطق تولید به مناطق ذخیره سازی است که توسط خطوط لوله انجام می گیرد . به هر حال تولیدات بعضی از میادین کوچکتر فراساحلی توسط shuttle tanker ( تانکرهای شناور ) جمع آوری گردیده و سپس نفت را به یک ترمینال ساحلی تحویل میدهند .
3 ذخیره سازی نفت خام ( Crude oil storage )
ذخیره سازی نفت خام چه برای نفت خام چه برای فراورش امری ضروری است که مخازن بزرگ اغلب با ظرفیتی تا 1 میلیون بشبکه برای این مقصود مورد استفاده قرار می گیرند . خسارت یک مخزن از این سایز می تواند بالغ بر 25 میلیون دلار باشد .
4 پردازش نفت خام ( Processing of crude oil )
پردازش یا پالایش نفت خام ، محصولات اولیه ای را تولید می کند که بیشتر به محصولات قابل عرضه در بازار نظیر گازوئیل پردازش میگردند . هم زمان ، تعدادی از ترکیبات نامطلوب ( ناخوشایند ) نظیر سولفور و فلزات سنگین برای کمک به مقررات محیطی پاکسازی میگردند . بیشتر این فرآیندهای پائین دستی (Down stream )در گیر شرایط عملیاتی شدید تری می باشند که حرارت و فشارهای بالاتر و استفاده کردن مقادیر قابل توجهی از هیدروژن را شامل میگردند . بنابراین باعث تعجب نخواهد بود ببینیم که بزرگترین خسارتها در این نوع واحدها به وقوع می پیوندند.
محصولات پالایش شده سبکتر ( Lighter ) معمولاً به عنوان خوراک ( Feedstock ) برای تولید مجتمع های پتروشیمی مورد استفاده قرار می گیرند که بسیاری از این محصولات پتروشیمی و محصولات میانی آنها گازهای مایع قابل اشتعال ( LFG ) هستند و فرآیند ها اغلب درگیر واکنش های عملیاتی نزدیک به محدوده انفجاری شان می باشند.
معمولاً در طبقه بندی ریسک در بخش انرژی، پتروشیمی ها از ریسک خسارتی بالایی نسبت به پالایشگاهها برخوردار می باشند .
5 ذخیره سازی محصول ( Product storage ) :
تعداد زیادی مخازن با ابعاد مختلف بسته به نوع محصولی که ذخیره میگردند بکار گرفته می شوند .
گازهای مایع شامل LNG و LPG یا تحت فشار و در حرارت اتمسفریک ذخیره می گردند و یا برای حجم های بزرگتر ، بطور کامل در فشار اتمسفریک،خنک نگهداشته می شوند . محصولات مایع در مخازن سقف شناور و سقف مخروطی ( cone roof ) ذخیره می گردند . همچنین انبارداری ، شکلی عمومی از ذخیره سازی مواد می باشد که به طور سنتی دارای خسارتهای بزرگ بوده است .
6 توزیع ( Distribution ):
امروزه ، توزیع و پخش توسط خطوط لوله ، جاده و تانکر ریلی ( Rail tanker ) و یا توسط دریا انجام می گیرد ( و سپس به انبارهای کوچکتر جهت توزیع یا پخش مجدد میرود ) .
عملیات صنایع نفت ، گاز و پتروشیمی ( O.G.P ) بوسیله خطرات طبیعی و فرآیند تهدید میگردند . آتش سوزی و انفجارها بزرگترین خطرات فرآیند هستند که منجر به خسارات مالی می شوند و می توانند شامل اشکال ذیل باشند:
1 Pool fires ( استخرهای آتش )
2 Torch fires ( آتش سوزیهای ناشی از ریزش گدازه ها در اثر استفاده از پیکهای برش و غیره )
3 Vapour fires ( آتش سوزیهای ناشی از بخار )
4 Vapour Cloud Explosion ( انفجار ابر بخار )
5 Internal Explosion ( انفجارهای داخلی )
بیشتر این خطرات توسط طراحان مهندسی و فرآیند تشخیص داده می شوند .
شکی نیست که وجود این خطرات هر صنعتی را در معرض خطر قرار می دهدو ممکن است که بعضی از ریسکها در زمانی قابل بیمه شدن نباشند و فقط از طریق تکنیکهای مناسب مدیریت ریسک بتوان میزان کامل ریسکها را ارزیابی نمود .
می دانیم که خسارت مالی، نتیجه اولیه خطرات آتش سوزی و انفجار می باشد که ممکن است به دنبال آن خسارت عدم النفع تجاری ( B.I ) نیز باشد . چنین خسارتهایی می تواند در هر بخش از صنایع نفت ، گاز و پتروشیمی ( O.P.G ) روی دهد . به طوریکه پیشتر ذکر گردید ، پیشگیری از خسارت شامل رویکردی سیستماتیک برای شناسایی ، کمیت سازی خطرات و سپس کنترل
ریسک مبتنی بر صرفه اقتصادی (Cost- effective protections )می باشد . حساسیت عمده بیمه گران در ارزیابی ریسک، روی تاسیسات موجود نفت و گاز و پتروشیمی می باشد . در این حالت ، ضروری است که بازدید ریسک جهت شناسایی نقاط قوت و ضعف عملیات در رابطه با کنترل خسارت انجام گیرد . توجه عمده مدیران ریسک می تواند شامل موارد ذیل باشد :
1 مدیریت ( Management )
2 دستورالعمل ها ( Procedures )
3 پیشگیری کننده ها ( Protections )
ما مدیریتی را جستجو می کنیم که بطور مناسب سازماندهی شده باشد و مهارت و تجربه کافی جهت به وجود آوردن دستورالعمل هایی که توجه و آگاهی از موضوعات ایمنی را منعکس کند دارا باشد.
دستورالعمل مناسب بایستی استانداردهای مهندسی ، راهنماهای عملیاتی ، مجوزهای انجام کار ( work permits) واصلاح کنترل ها را پوشش دهند . اینها بایستی به طور مداوم نظارت ( مانیتور ) شده و به شدت از طریق مدیران اجرا شود . پیشگیری کننده ها ی فیزیکی بایستی خطرات ذاتی در هر قسمت رامنعکس نماید .
گزارش ارزیابی ریسک برای بازار بیمه ، تمام جوانب ریسک را توضیح می دهد و نیز توصیه هایی را برای بهبود ریسک ( Risk improvement ) اعلام میکند . و همزمان ، محاسبه EML برای خسارت مادی ، شکست ماشین آلات یا عدم النفع تجاری ( BI ) که از تعدادی سناریوهای خسارتی محتمل ناشی می شود ، ضروری است .
بخش اول : اهمیت بیمه و کاربرد مدیریت ریسک در صنایع
هیدرو کربوری(نفت،گاز،پتروشیمی)
صنایع نفت ، گاز و پتروشیمی (OGP) در روند توسعه کلان در کشور از اهمیت استراتژیک برخوردار میباشند.
در این صنایع ، به لحاظ پیچیدگی طبیعت تکنیکی آنها و تجمع سرمایه های زیاد در معرض خطر و برخورداری از پتانسیل بالای حادثه پذیری در فر آیندهای مختلف (استخراج- تولید و توزیع مواد هیدروکربوری ) علیرغم در اختیار داشتن امکانات ایمنی و پیشگیری که یقیناً در کاهش بروز خطرها موثر می باشند بکارگیری مکانیزم های صنعت بیمه بمنظور ایجاد حاشیه امن اقتصادی و صیانت از اموال و دارائی ها یک ضرورت میباشد . لذا با توجه به تکنولوژی خاصی که در صنایع اکتشاف و استخراج نفت ، گاز و پتروشیمی مورد استفاده قرار می گیرند لزوم به حد اقل رساندن احتمال بروز حوادث و به تبع آن نیز میزان خسارات باید از اولویت های مهم در نظام تصمیم گیری مدیران صنعت باشد. در این راستا با طرح این سوال که چرا بایدصنایع اکتشاف و تولید نفت ، گاز و پتروشیمی تحت حمایت بیمه قرار گیرند به بررسی چهار موضوع بشرح ذیل می پردازیم :
2 پیچیدگی طبیعت تکنیکی ریسکهای فیزیکی در صنایع نفت ، گاز و پتروشیمی :
با توجه به تغییرات سریع تکنولوژی سخت افزاری و نرم افزاری در صنعت و امکانات استفاده آنها خطراتی که در جریانهای فرآیندی ممکن است موجب ایجاد حادثه شوند ، بسیار متنوع می باشد و به همین جهت لازم است که همزمان با افزایش سطح دانش فنی با نگرش وسیعتری خطرات ارزیابی شوند و در این راستا انجام موارد ذیل ضروری می باشد.
الف ) شناسایی دارایی هایی که بالقوه در معرض خطر هستند و بکارگیری مکانیزم های پیشگیری از احتمال وقوع خطرات برای آنها (Pre Loss Prevention). این داراییها عمدتا شامل ماشین آلات ، دستگاه های تولیدی و توزیع یا تسهیل کننده انرژی و تجهیزات جانبی آنها میباشند.
ب) شناخت موقعیت مکانی و جغرافیایی ریسک به لحاظ بررسی احتمال وقوع خطرات طبیعی مانند زلزله اعم از آنکه ریسک در دریا یا در خشکی( Offshore Onshore or )قرار گرفته باشد.
ج) طبقه بندی خطرات عمده با توجه به احتمال حادثه پذیری دارایی ها و سوابق خسارتهای مشابه در سنوات گذشته.
د) تعیین ارزش خسارتی دارایی ها به منظور جایگزینی به هنگام آن پس از وقوع حادثه . منظور از ارزش خسارتی جمع هزینه های مستقیم و غیر مستقیمی است که بتوان با آن دارایی حادثه دیده یا از دست رفته را با نوع مشابه جایگزین نمود.
ه) محاسبه حداکثر خسارت احتمالی MPL(Maximum probable Loss ) یا پیش بینی حداکثر خسارت یا(Estimated Maximum Loss) EML
3 تجمع مبالغ زیاد سرمایه های در معرض خطر در یک محل:
به اعتبار ماهیت فرآیندی استخراج، تولید و یا توزیع مواد هیدروکربوری مانند نفت و گاز، مبالغ زیاد سرمایه در یک مکان متمرکز می باشد و چون این سرمایه بطور مرتب در جریان فعالیت های مختلف تولیدی قرار میگیرند دائماً در معرض خطرات طبقه بندی شده و یا غیرقابل پیش بینی قرار می گیرند که در اثر وقوع آنها و علیرغم همه تمهیدات بکارگرفته شده به منظور پیشگیری یا کنترل حوادث ، بعضاً خسارات غیر قابل جبران ایجاد میشود.
4 برخورداری از پتانسیل بالای حادثه پذیری به لحاظ ماهیت ریسک:
در ریسکهای انرژی بعلت تجمع جریانهای گرمایشی، حرارتی و فشاری و تبخیری و درگیر شدن مواد با قابلیتهای بالای اشتغال پذیری در فرآیند مختلف، پتانسیل بالقوه احتمال وقوع خطرات افزایش می یابد و به هر میزان که سیستم های ایمنی و پیشگیری خطرات و کنترل حوادث بهینه تر شود ضریب احتمال حادثه پذیری کاهش یافته لیکن بطور یقین در هیچ موقعیتی این احتمال به صفر نمی رسد.
5 نابسامانی های اقتصادی بدلیل وقوع حوادث در صنایع هیدروکربوری:
بطور کلی خساراتی که در اثر وقوع حوادث منجر به زیان می شوند عبارتند از:
- خسارات مالی یا Property Damage
- خسارات جانی یا Bodily Injury
الف ) خسارات مالی بر دو قسم می باشد : خسارات مستقیم و خسارت غیر مستقیم .
1 خسارات مستقیم ( Direct loss ) : خساراتی است که مستقیما ً در اثر وقوع یک حادثه منجر به زیان مالی به بخش یا بخشهایی از واحدهای مختلف ریسک می شود .
2 خسارات غیر مستقیم ( Indirect loss ) : این خسارات شامل خسارات توقف در تولید ( Business Interruption ) و همچنین خسارات عدم النفع (profits Loss of ) می باشد که علاوه بر خسارات مستقیم موجب از دست دادن بازار فروش در شرایط رقابتی در بلند مدت میگردد ( Advance loss of profit ).
در کشورهایی که سیستم های حمایتی مناسب برای ارائه خدمات به پرسنلی که در اثر وقوع حوادث بیکار شده اند وجود ندارد ، می باید جبران غرامات ناشی از بیکاری به عنوان هزینه های جاری ریسک در خسارات غیر مستقیم نیز منظور شود .
ب- خسارات جانی :
نیروهای متخصص و مجرب در تولید ممکن است درجریان حوادث دچار جراحت ، نقص عضو و یا فوت شوند که این امر در کشورهای نفت خیز درحال توسعه بیشتر اتفاق می افتد و باید هزینه های جبران اینگونه خسارات نیز در هزینه های ریسک منظور گردد .
بخش دوم : توسعه بیمه های انرژی
- استفاده از پوششهای اتکایی
باتوجه به آنچه پیشتر گفته شد و مراجعه به آمارها شاید این سؤال به ذهن برسد که صنعت بیمه چگونه میتواند حجم عظیمی از خسارات مالی را در بخش انرژی تحت حمایت خود قرار دهد. استفاده از پوششهای اتکایی از طریق بازارهای جهانی بیمه انرژی و نیز استفاده از مکانیزم های توزیع تعهدات، نتایج میزان خسارات را تا حد قابل قبولی تعدیل می کند و بعبارت دیگر با استفاده از ظرفیت های مالی مناسب که از طریق توزیع خطرات بین بیمه گران و بیمه گزاران از یک سو و بیمه گران و بیمه گران اتکایی از سویی دیگر ایجاد می شود می توان پوششهای مناسب را از بیمه گران اتکایی معتبر اخذ نمود.
- نقش بهینه سازی تأسیسات نفت و گاز و پتروشیمی در بازار بیمه انرژی:
یکی از راههای بهینه سازی واحدهای انرژی، برنامه ریزی به موقع برای بازدیدهای دوره ای است . بکارگیری ادوات و ابزار دست دوم مشروط بر انجام آزمایشات هیدرواستاتیکی آنها در واحدهایی که جدید نیستند بعضاً بهتر از خرید نو آنهاست زیرا تغییر در تکنولوژیهای ساخت ممکن است در همگرایی واحدها مزاحمت ایجاد نماید.
با توجه به عمر متوسط 25 ساله تأسیسات انرژی (OGP) برای افزایش ضریب توانایی کار (Reliability) در واحدها می بایست فاصله زمانی بازدیدهای دوره ای را کوتاهتر نمودو واضح است که بهینه کردن تأسیسات موجود ارزانتر از ایجاد تاسیسات جدید است و لذا بیمه واحدهای انرژی (OPG) بعنوان یک محصول باید مد نظر مدیران ریسک این نوع صنایع و تأسیسات باشدکه باملاحظات ذیل ابتیاع میگردد:
8 مبلغ حق بیمه (ارزش خرید ) بیمه چقدر است .
9 شرایط فروش بیمه گر در مقابل این مبلغ چییست .
10 تعادل بین سهم نگهداری ریسک و سهم واگذاری و بررسی هزینه های این دو سهم .
11 توجه به گسترش حاشیه امن به منظور جلوگیری از ورشکستگی بیمه گران طرف قرارداد در بازار جهانی .
12 ملاحظه منافع فروشنده و خریدار ( بیمه گر و بیمه گذار ) در یک قرارداد بیمه .
14 محدودیت برای خسارات فاجعه آمیز ( A.O.G ) مانند زلزله برای کشورهای ایران ، ترکیه .
15 محاسبه حداکثر خسارات احتمالی برای زیانهای ابر انفجاری .
16 توجه به ریسک های طراحی در مهندسی ساخت برای جلوگیری از تشکیل ابرانفجاری .
17 تعیین راههای جلوگیری از فرسایش و استهلاک واحدها .
18 استفاده کمتر از ظرفیت بهره برداری در واحدها
19 بهینه کردن مکانیزم فعالیت واحدها برای جلوگیری از خستگی آنها .
20 انتقال نتایج وقوع خطراتی که خارج از کنترل است .
21 تعیین سهم نگهداری از خسارات بادر نظر گرفتن هزینه های آنها .
استفاده از تجارت الکترونیکی برای بهینه سازی مدیریت خطر
امروزه از Electronic Business به منظور بررسی نیازهای مشتریان براساس درخواستهایشان و هدایت آنهااستفاده میگردد . از آنجا که به طور روزانه امکان حضور فیزیکی در بازارهای بیمه به سختی میسر می باشد با استفاده از تجارت الکترونیکی از نتایج بررسیهای مدیران ریسک درجهت خرید بیمه مورد نیاز با کمترین هزینه و صرفه جویی در زمان می توان بهره مند شد . آخرین اطلاعات حاصل از تحقیقات انجام یافته در کشورهای توسعه یافته بطور شبانه روزی در شبکه اینترنت وجود دارد که همه کارشناسان خسارت وارزیابان ریسک ، می توانند از آن بهره گیرند . امروزه مدیران ریسک استراتژیست های تصمیم گیرنده در واحدهای انرژی هستند و اگر نتایج تصمیم گیری آنها 50 درصد هم صحیح باشد فرآیند مالی آن مناسب خواهد بود .با استفاده از تجارت الکترونیکی امکان دسترسی سریع به اطلاعات فراهم می شود و مسیر فردا را روشن می کند البته اگر بدانیم امروز کجا هستیم ، راهکارهای عملی استفاده از مدیریت ریسک اعم از شناسایی ، ارزیابی ، تجزیه و تجلیل ، کنترل و انتقال ریسک با تجارت الکترونیکی ارزانتر و امکان پذیرتر است . در E.B تبادل دانش حرفه ای بیمه گران و انتقال آن به بیمه گذاران درجهت جلب نظراتشان ممکن خواهد شد .
نتایج عملی استفاده از تجارت الکترونیک ( E.B ) در مدیریت ریسک بشرح ذیل می باشد :
1 تمرکز بر روی اطلاعات ارزیابی شده محلی و بررسی نقاط ضعف و قوت آنها .
2 فرصت دستیابی سریع به آخرین اقدامات انجام شده در مدیریت خطرات در واحدهای تولید انرژی .
3 تطبیق نیازهای مشتریان ( بیمه گذاران ) با آخرین وضعیت موجود در زمینه های مرتبط .
4 تحرک و تقویت قدرت تصمیم گیری مدیران در اداره امور خطرات .
بیمه های مورد نیاز در برنامه ریزی مالی پروژه های صنایع نفت ،گاز و پتروشیمی
مکانیزم جبران خسارات فیزیکی بطور مستقیم و خسارات ناشی از توقف در تولید ، در جریان بهره برداری و کسب درآمد مورد انتظار بطور غیر مستقیم بعنوان هدف اصلی خرید بیمه می باشد در پروژه های در حال ساخت باید این پوشش ها بصورت یک بیمه نامه جامع عرضه شود و خسارات ناشی از عملیات احداث در قالب بیمه نامه های E.A.R یا C.A.R با پوشش در مقابل خسارات وارده به اشخاص ثالث (T.P.L) و خسارت توقف در تولید (B.I) و خسارات ناشی از شکست ماشین آلات (M.B) و عدم النفع ناشی از شکست که در قالب از دست دادن در آمد متصوره (M.L.O.P) را باید در برنامه ریزی مالی جبران خسارات پروژه مد نظر قرار داد. در برنامه ریزی مالی ریسک باید سهم فرانشیز براساس ظرفیت های نگهداری منظور گردد.
پوشش بیمه ای خریداری شده باید بر اساس قیمت واقعی پروژه باشد بدین منظور اخذ پوشش بر اساس سناریوی M.P.L ، روش قابل قبولی است.اطلاع از بازار و تحقیق برای خرید بیمه نامه (با نرخ و شرایط مناسب) با توجه به امکانات افزایش ظرفیت های کپتیو (CAPTIVE)و حمایت های داخلی و حرفه ای می تواند یک برنامه جامع بیمه پروژه را با هدف به حداقل رساندن هزینه های آن (COST MINIMIZING) در اختیار قرار دهد.
با توجه به شرایط دشوار بازار، تهیه برنامه مناسب تامین مالی جبران خسارات با در نظر گرفتن مدیریت هزینه های پروژه بعنوان یک هدف حائز اهمیت است.
نتیجه گیری:
در وضعیت بازار بیمه انرژی کشور، وضعیت حق بیمه و خسارات مؤید این است که با توجه به افزایش دامنه تعهدات و کاهش میزان خساراتی که در پوشش بیمه ای بعهده بیمه گزار قرارداده میشود. زمینه توسعه پوششهای بیمه ای و انگیزه های لازم جهت آنرا فراهم می نماید.
امروزه در بازار بیمه انرژی کشور بیش از 50 میلیارد دلار از سرمایه های جاری در بخش تولید انرژی کشور در زمینه های نفت، گاز و پتروشیمی (OPG) تحت پوشش های مختلف بیمه ای عمدتاً توسط کنسرسیوم متشکله به راهبری بیمه ایران قرار گرفته است و امید است طی 10 سال آینده این رقم به 100 میلیارد دلار افزایش یابد.
با توجه به اهمیت استراتژیکی صنایع نفت، گاز و پتروشیمی در کشور و پیش از آنکه بازار عرضه خدمات بیمه های اتکایی در بخش انرژی به روی صنایع فوق الذکر در کشور بسته شود، لازم است سریعاً نسبت به این مهم اقدام گردد.